In het onderzoek naar het neerhalen van vlucht MH17 werd de wereld tot twee maal toe verrast door de resultaten van het burgercollectief Bellingcat.
Zo slaagden ze er niet alleen in om de complete route van de BUK-lanceerinstallatie vanuit de Russische basis naar de lanceerplek in de Oekraïne en weer terug in kaart te brengen, maar ook om op basis van foto- en geluidsmateriaal de complete commandostructuur rond het transport en afvuren van de raket te achterhalen1.

Uiteindelijk resulteerde dit in een lijst met concrete verdachten en belangrijk bewijsmateriaal. En dit alles grotendeels op basis van informatie die voor iedereen op internet beschikbaar is (maar niet altijd makkelijk te vinden). Het bedrijven van onderzoek op basis van openbare informatie staat bekend onder de afkorting OSINT (Open Source Intelligence). Door de enorme groei van beschikbare open informatie (sociale media maar bijvoorbeeld ook satellietfoto’s) nemen de mogelijkheden van OSINT enorm toe, maar daarmee ook de uitdagingen om die optimaal uit te nutten. Wat is het geheim van de doelmatigheid van collectieven zoals Bellingcat? En hoe kunnen opsporingsinstanties daar ook gebruik van maken?